Volvo serii 400, a w szczególności model 440, to jeden z bardziej niedocenionych, niepozornych i zapomnianych samochodów szwedzkiej marki. Jednak jego rozwój miał ogromny wpływ na przyszłość. Wszystko za sprawą projektu o nazwie Galaxy.

Prace nad samochodem zaczęły się w roku 1978. Był to nowy projekt Volvo, który miał wprowadzić szwedzkie samochody w przyszłość. Nazwa projektu „Galaxy” odnosiła się do patrzenia w dal, w stronę gwiazd. Projekt ten zaowocował stworzeniem dwóch modeli produkcyjnych – mniejszego 440 i większego 850, który później odegrał większą rolę, ponieważ jego kontynuatorami są modele S70/V70, a także najnowsze, z linii 60 i 90.

Od prototypu do auta kompaktowego

We wrześniu 1980 r. gotowy był prototyp G4. Choć jego zadaniem było testowanie najróżniejszych funkcji, to jego wygląd przypominał samochód, który później nazwano 440. Co ciekawe, produkcyjne 440 stworzył Peter van Kuilenburg, designer w Volvo Car B.V., ale jego kształt bazował na prototypie G4, narysowanym przez szefa Działu Designu – Jana Wilsgaarda.

G4 miał przedni napęd i dobre właściwości jezdne, które nie wymagały za wiele od kierowcy, a wnętrze było przestronne, ale wymiary zewnętrzne pozostały kompaktowe. Pierwszym produkcyjnym przednionapędowym Volvo było sportowe coupe 480, które oficjalnie zaprezentowano na salonie genewskim w 1986 r. Choć był to model niszowy, zrobił ogromne wrażenie i przetarł drogę pokazanemu dwa lata później 440 – auta, które okazało się strzałem w dziesiątkę.

Volvo 440 było bowiem nowoczesnym hatchbackiem z praktyczną kanapą dzieloną na dwie części i dużym bagażnikiem, dość tanim jak na markę Volvo. Jednak poziom wykonania wnętrza nawiązywał do serii 700. Wszystkie silniki były 4-cylindrowymi konstrukcjami z pojedynczym wałkiem rozrządu w głowicy, a gama obejmowała jednostki o pojemności od 1,6 do 2,0 litra, w tym mocne 1.7 Turbo. A propos ostatniego silnika, model 440 Turbo był seryjnie wyposażany w komputer podróżny, który wyświetlał zużycie paliwa, średnią prędkość, zasięg, temperaturę oleju i płynu chłodzącego, a także temperaturę zewnętrzną. Po włączeniu zapłonu, wyświetlacz pokazywał komunikat OK, jeśli poziom oleju był prawidłowy.

Priorytetem było oczywiście bezpieczeństwo. System ABS był dostępny jako opcja już w roku 1989. Napinacze pasów bezpieczeństwa i airbagi były montowane opcjonalnie od rocznika 1991, zaś zintegrowany system ochronny w kolizjach bocznych Volvo, SIPS, wprowadzono w tym modelu w roku 1994.

Warto jednak zaznaczyć, że 1 grudnia 1991 r. Volvo Car B.V. zakończyło produkcję serii 400. Dalszym wytwarzaniem zajęła się  podległa firma NedCar B.V. Nowy producent był wspólną własnością rządu holenderskiego, Volvo Personvagnar AB oraz Mitsubishi Motors. Samochód produkowany był w Limburgii, w holenderskim mieście Born, gdzie wytwarzano poprzednie modele Volvo – 340/360 – i gdzie powstawał także model 480.

Kolejny model serii 400 – 460, sedan na bazie 440, dłuższy o 10 cm – pokazano w roku 1989. Produkcję tych aut zakończono w 1996 r., czyli rok po premierze nowoczesnego Volvo S40/V40. Oba te auta przez rok oferowano równolegle. Można powiedzieć, że ojcem produkowanego od 1995 r. modelu S40/V40 było właśnie 440. Natomiast seria S40/V40 była pierwszym modelem, który w 1997 roku uzyskał 4-gwiazdkowy wynik w Euro NCAP, czyli był wówczas najbezpieczniejszym samochodem świata.

Poprzedni wpis Następny wpis